Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταινίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
17 Νοεμβρίου 2013
13 Νοεμβρίου 2013
Ταινία για το σχολείο Σάμερχιλ του Α.Σ. Νηλ
Το Σάμερχιλ, που ίδρυσε ο Α.Σ. Νηλ και έχει σήμερα διευθύντρια την κόρη του Ζωή Ρέντχεντ, είναι ένα προοδευτικό σχολείο ηλικίας ενενήντα χρόνων, που διοικείται δημοκρατικά με τους μαθητές του να έχουν ισότιμο λόγο στους κανονισμούς λειτουργίας του. Όμως, ο Οργανισμός Πιστοποίησης Σχολικών Ιδρυμάτων (OFSTED), μέσω των επιθεωρητών του, αποφασίζει να κλείσει το σχολείο καθότι θεωρεί ότι δεν παρέχει επαρκή εκπαίδευση στους μαθητές του. Η υπόθεση οδηγείται στο δικαστήριο, όπου το σχολείο συγκρούεται μετωπικά σε μια μάχη επιβίωσης με την Βρεταννική Κυβέρνηση.
Η ταινία είναι του Jon East, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και έχει βραβευθεί με δύο βραβεία BAFTA. Περισσότερες πληροφορίες:http://www.imdb.com/title/tt1042913/
Οι υπότιτλοι μπορούν να βρεθούν επίσης εδώ: http://www.opensubtitles.org/
Η ταινία είναι του Jon East, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και έχει βραβευθεί με δύο βραβεία BAFTA. Περισσότερες πληροφορίες:http://www.imdb.com/title/tt1042913/
Οι υπότιτλοι μπορούν να βρεθούν επίσης εδώ: http://www.opensubtitles.org/
28 Οκτωβρίου 2013
Ο Δρόμος του Ειρηνικού Πολεμιστή
Ο Νταν ονειρεύεται να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες και ζει το
όνειρο κάθε εφήβου με επιτυχίες, φίλους, πάρτυ. Όταν η μοίρα θα του
παίξει άσχημο παιχνίδι θα υποβληθεί σε μια σοβαρή χειρουργική επέμβαση
και θα δει τα όνειρα του να γκρεμίζονται απότομα. Με τη ψυχολογία στο
ναδίρ θα γνωρίσει το Σωκράτη, ένα μυστηριώδη ξένο, που θα του διδάξει
πώς να γίνει ο ειρηνικός πολεμιστής και να βρει το πεπρωμένο του.
link:
http://www.youtube.com/watch?v=zwwsAg-p6fA
link:
http://www.youtube.com/watch?v=zwwsAg-p6fA
15 Φεβρουαρίου 2013
Η ταινία "Σιντάρτα" του Έρμαν Έσσε
Μεταφορά στην κινηματογραφική οθόνη του γνωστού μυθιστορήματος του Έρμαν Έσσε "Σιντάρτα", το οποίο αναφέρεται στην ζωή ενός πνευματικού αναζητητή που έζησε την εποχή του Βούδα στην Ινδία. Ένα συγκινητικό και βαθυστόχαστο έργο.
24 Ιουλίου 2012
Αγέλαστος Πέτρα [ΤΑΙΝΙΑ, 2000]
Μια ταινία χωρίς αγγεία, ανασκαφές, αρχαιολόγους, και βρώμικα επαρχιακά δρομάκια. Η κάμερα, για δέκα σχεδόν χρόνια τριγυρνάει στην πόλη και τη γύρω περιοχή.
Τη γη των Ελευσίνιων Μυστηρίων, την πόλη της Δήμητρας και της Περσεφόνης που μετατράπηκε τις τελευταίες δεκαετίες από το τσιμέντο και την μόλυνση σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιβαλλοντικά και κοινωνικά περιοχές της Αθήνας.
Τιμήθηκε με το Πρώτο Bραβείο Tαινίας Tεκμηρίωσης στα Kρατικά Bραβεία Ποιότητας 2000, το Bραβείο καλύτερης ταινίας της Π.E.K.K., και Bραβείο Kοινού Φεστιβάλ Kινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Η ταινία παρακολουθεί τις επιπτώσεις της βιομηχανικής ανάπτυξης στην Ελευσίνα σε ένα διάστημα δέκα ετών
Πηγή: http://www.ellinikoarxeio.com/2010/08/2000-agelastos-petra.html#ixzz21ZBXEeW0
9 Φεβρουαρίου 2012
1922 - ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΥ (1978)
Ταινία που αναφέρεται στην πυρπόληση και καταστροφή της Σμύρνης της Μικράς Ασίας και την γενοκτονία των Ελλήνων κατοίκων της στις 14 Σεπτεμβρίου 1922 από τους νεότουρκους του κεμάλ με σκοπό την ίδρυση του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Η ταινία βασίστηκε σε αυθεντικές μαρτυρίες από το μυθιστόρημα «Το νούμερο 31328» του Ηλία Βενέζη και στην οποία απαγόρευσαν την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες. Μια ταινία που όχι μόνο κατέγραψε τη βαρβαρότητα των Νεοτούρκων, αλλά ανέδειξε και την Ελλαδική νοοτροπία των Νεοελλήνων να συγκαλύπτουν για λόγους σκοπιμότητας τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικρασίας.4 Φεβρουαρίου 2012
Το μπουρίνι (1981)
Του Δημήτρη Μπόγρη από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας" Παίζουν (με τη σειρά που εμφανίζονται) Κώστας Αρζόγλου, Γιάννης Ροζάκης, Τζόλυ Γαρμπή, Βασίλης Τσάγκλος, Ειρήνη Κουμαριανού, Ιλιάς Λαμπρίδου, Θεόδωρος Μορίδης, Σπύρος Γεωργούλας, Αννίτα Δεκαβάλα, Μύριαμ Περικλιώτου, Θανάσης Μυλωνάς Σκηνοθεσία Λάμπρος Κωστόπουλος Uploaded by Margarita Paschou.
Η κυρία έχει νεύρα (1977)
Του Δημήτρη Γιαννουκάκη από την εκπομπή "Το θέατρο της Δευτέρας".
Παίζουν: Βίλμα Κύρου, Ηλίας Σταματίου, Γιάννης Ευαγγελίδης, Μαρίνα Χαρίτου, Φραντζέσκα Αλεξάνδρου, Βίλμα Τσακίρη, Παύλος Λιάρος, Γιάννης Κοντούλης.
Πρώτη προβολή: 17/10/1977.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μεσσάλας
Παίζουν: Βίλμα Κύρου, Ηλίας Σταματίου, Γιάννης Ευαγγελίδης, Μαρίνα Χαρίτου, Φραντζέσκα Αλεξάνδρου, Βίλμα Τσακίρη, Παύλος Λιάρος, Γιάννης Κοντούλης.
Πρώτη προβολή: 17/10/1977.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μεσσάλας
http://www.youtube.com/watch?v=F9p6sk0UZIQ
Ο ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ-ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΤΕΣΗΣ
Περίοδος: 1η
Ημερομηνία προβολής: 8 Μαρτίου 1976 & 15 Μαρτίου 1976
Διάρκεια: 182'
Κανάλι: ΕΡΤ
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Γρηγορίου
Συγγραφέας: Αντώνης Μάτεσις
Ηθοποιοί: Δάνης Κατρανίδης , Ματίνα Καρρά , Ιάκωβος Ψαρράς , Ρίτα Μουσούρη , Λουίζα Ποδηματά , Γιώργος Γεωγλερής , Χρήστος Δοξαράς , Ντίνος Δουλγεράκης , Γιάννης Κωστής , Αγαπητός Μανδαλιός , Μάκης Ρευματάς , Δημήτρης Μητσόπουλος , Νίκος Γαροφάλλου , Μαίρη Σαουσοπούλου , Δώρος Κυριακίδης , Σοφοκλής Πέππας , Κώστας Τριανταφυλλόπουλος , Δημήτρης Κωνσταντινίδης , Νίκος Κατερτζόγλου , Πάμπος Ξουφαρίδης , Αλέξης Χάικος
Με αφορμή την ερωτική ιστορία ανάμεσα στον Φιλιππάκη, νέο κατώτερης τάξης και την κόρη του ευγενή Δαρείου Ρονκάλα, ο Μάτεσης ξεδιπλώνει την σύγκρουση δύο κόσμων, της παλιάς συντηρητικής φεουδαρχικής τάξης και της νέας αστικής κοινωνίας που αναδύεται και φέρνει φιλελεύθερες ιδέες.
Πρόκειται για μια «δραματική κωμωδία», όπου προβάλλονται αγώνες για ιδεολογική ανάπλαση της κοινωνίας, χυμώδη ερωτικά μοτίβα κι ένα εκπληκτικό χιούμορ που δεν εξαντλείται στις καθαρά κωμικές σκηνές, αλλά «υπόγεια» διαβρώνει και σχολιάζει την όλη σύνθεση.
http://www.youtube.com/watch?v=t4C0p6-l0zo
Ένα κρεβάτι για τρεις (1977)
Η σειρά «ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ» παρουσιάζει το θεατρικό έργο του ΑΝΤΡΕ ΡΟΥΣΣΕΝ «ΕΝΑ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ» σε μετάφραση του ΠΛΑΤΩΝΑ ΜΟΥΣΑΙΟΥ, σκηνοθεσία του ΚΩΣΤΑ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΥ και τηλεσκηνοθεσία του ΣΤΑΥΡΟΥ ΖΕΡΒΑΚΗ. Ο ΖΕΡΑΡ (ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΡΝΑΣ) είναι ένας πλούσιος, καλομαθημένος εραστής που δεν δουλεύει. Έχει πολλές ερωμένες, μια εκ των οποίων είναι η ΝΙΝΑ (ΚΑΚΙΑ ΑΝΑΛΥΤΗ) η οποία είναι παντρεμένη με τον ΑΔΟΛΦΟ ΤΕΣΙΕ (ΚΩΣΤΑΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ). Κάποια μέρα ο ΖΕΡΑΡ περιμένει τη ΝΙΝΑ αλλά λίγο νωρίτερα εμφανίζεται ο ΑΔΟΛΦΟΣ που απειλεί να σκοτώσει τον ΖΕΡΑΡ. Βέβαια, δεν είναι εγκληματίας αλλά ένας κρυολογημένος εφοριακός υπάλληλος που δουλεύει πολύ. Δεν τον σκοτώνει αμέσως αλλά περιμένουν μαζί την ΝΙΝΑ. Εν τω μεταξύ ο ΖΕΡΑΡ αποκαλύπτει στον ΑΔΟΛΦΟ ότι έχει βαρεθεί τη ζωή του και ότι αποδέχεται τον θάνατο. Ο ΑΔΟΛΦΟΣ αρνείται να τον σκοτώσει επειδή τον βλέπει να υποφέρει! Ο ΖΕΡΑΡ επιμένει και παρακαλεί τον ΑΔΟΛΦΟ να τον σκοτώσει αλλά εκείνος διστάζει. Η ώρα περνάει και στην γκαρσονιέρα φτάνει η ΝΙΝΑ. Ο ΑΔΟΛΦΟΣ ζητάει από τον ΖΕΡΑΡ να τον κρύψει γιατί ντρέπεται να συναντήσει την σύζυγό του. Εν τούτοις, το κρυολόγημά του θα τον προδώσει και η ΝΙΝΑ θα τον μαλώσει σαν μικρό παιδί. Θα τον φιλοξενήσει στο κρεβάτι του ΖΕΡΑΡ ώσπου να γίνει καλά. Το επόμενο πρωί ο εραστής και ο άρρωστος σύζυγος θα αρχίσουν να συνομιλούν για τις ζωές τους. Ξαφνικά, στην μικρή γκαρσονιέρα εισβάλλει ο ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ (ΝΙΚΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ) που έχει παραλάβει το γράμμα του ΑΔΟΛΦΟΥ για τον φόνο που ετοίμαζε. Όπως διαπιστώνει ο ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ πρόκειται περί φάρσας και έτσι επιβάλλει πρόστιμο για παραπλάνηση της Αρχής. Λίγο αργότερα, η ΝΙΝΑ επιστρέφει από την αγορά έχοντας αγοράσει δώρα και για τους δυο αγαπημένους της. Στο πρωινό που παίρνουν ο ΑΔΟΛΦΟΣ ρίχνει δηλητήριο στο τσάι της ΝΙΝΑΣ αλλά ο ΖΕΡΑΡ του χαλάει τα σχέδια. Τελικά, το δηλητήριο το πίνει ο ίδιος ο ΑΔΟΛΦΟΣ που λίγο μετά νομίζει ότι πεθαίνει. Τον σώζει ένας γιατρός και παράλληλα ο ΖΕΡΑΡ αποφασίζει να ξεφύγει από την άστατη ζωή που κάνει. Ο ΑΔΟΛΦΟΣ αποφασίζει να αυτοκτονήσει αλλά ο ΖΕΡΑΡ τον αποτρέπει. Οι δυο άντρες έχουν γίνει φίλοι και μάλιστα ο ΖΕΡΑΡ παραχωρεί την γκαρσονιέρα και τις ερωμένες του στον ΑΔΟΛΦΟ. Για κακή του τύχη ένας απατημένος ΝΕΟΣ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ) πιστεύει ότι είναι ο ΖΕΡΑΡ και απειλεί να τον σκοτώσει. Όμως, τον σώζει η εμφάνιση της ΝΙΝΑΣ. Ο ΑΔΟΛΦΟΣ απελπισμένος από την ζωή του προσπαθεί να αυτοκτονήσει αλλά αποτυγχάνει. Παράλληλα, ο ΖΕΡΑΡ φεύγει για το Μεξικό αλλά ένα τροχαίο τον επαναφέρει στο «ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΓΙΑ ΤΡΕΙΣ».
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 1
ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ 2
ΛΟΥΪΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ (LUIGI PIRANDELLO) «ΝΑ ΝΤΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΥΜΝΟΥΣ»
Η σειρά «ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ» παρουσιάζει το θεατρικό έργο του ΛΟΥΪΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ (LUIGI PIRANDELLO) «ΝΑ ΝΤΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΓΥΜΝΟΥΣ» σε μετάφραση του ΦΡΙΞΟΥ ΗΛΙΑΔΗ και σκηνοθεσία του ΑΝΤΩΝΗ ΒΟΓΙΑΖΟΥ. Βρισκόμαστε στη Ρώμη. Η νεαρή ΕΡΣΙΛΙΑ ΝΤΡΕΪ (ΣΟΦΙΑ ΡΟΥΜΠΟΥ) ύστερα από μια απόπειρα αυτοκτονίας, η οποία απασχόλησε πολύ τις εφημερίδες, δέχεται την προσφορά του συγγραφέα ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΝΟΤΑ (ΤΑΣΟΣ ΛΕΡΤΑΣ) να μείνει μαζί του. Η ψυχολογική κατάσταση της ΕΡΣΙΛΙΑ είναι κακή. Η ΚΥΡΙΑ ΟΝΟΡΙΑ (ΖΩΗ ΡΙΖΟΥ), σπιτονοικοκυρά του συγγραφέα ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΝΟΤΑ, αναλαμβάνει να περιποιηθεί και να προσέχει την ΕΡΣΙΛΙΑ, η οποία παρόλο που είναι ντυμένη αισθάνεται ότι είναι γυμνή. Λίγο αργότερα εμφανίζεται ο αρραβωνιαστικός της ΦΡΑΝΚΟ ΛΑ ΣΠΙΓΚΑ (ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΙΜΟΥΛΗΣ) για τον οποίο η ΕΡΣΙΛΙΑ επιχείρησε να αυτοκτονήσει. Στην συνάντησή τους εκείνη αποκαλύπτει ότι είπε ψέματα για την αιτία της απόπειρας της ενώ ο ΦΡΑΝΚΟ προσπαθεί να κάνει ότι μπορεί για να επανορθώσει. Τελευταίος εμφανίζεται στο σπίτι ο ΠΡΟΞΕΝΟΣ ΓΚΡΟΤΙ (ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗΣ) με τον οποίο η ΕΡΣΙΛΙΑ διατηρούσε μια παράνομη ερωτική σχέση την ίδια στιγμή που ο ΦΡΑΝΚΟ ετοιμαζόταν να παντρευτεί κάποια άλλη γυναίκα. Η ΕΡΣΙΛΙΑ πριν προσπαθήσει να αυτοκτονήσει φρόντιζε την κόρη του ΠΡΟΞΕΝΟΥ ΓΚΡΟΤΙ. Η θυελλώδης σχέση τους είχε ως αποτέλεσμα να προκαλέσει το θανάσιμο τραυματισμό της μικρής κόρης του ΓΚΡΟΤΙ, την οποία πρόσεχε η ΕΡΣΙΛΙΑ. Ο ΦΡΑΝΚΟ προσπαθεί να μάθει αν της πρότεινε να παντρευτούν όσο διατηρούσε παράνομη σχέση με τον ΠΡΟΞΕΝΟ ΓΚΡΟΤΙ. Αποκαλύπτει ότι η ΕΡΣΙΛΙΑ για να τον εκδικηθεί πήγε με τον πρώτο άνδρα που βρήκε μπροστά της, δηλαδή τον ΠΡΟΞΕΝΟ ΓΚΡΟΤΙ. Τελικά, η ΕΡΣΙΛΙΑ που αγάπησε δυο άντρες χωρίς να την παντρευτούν επιχειρεί να αυτοκτονήσει για δεύτερη φορά πίνοντας το δηλητήριο που είχε στην βαλίτσα της.
20 Ιανουαρίου 2012
Quadrophenia (1979)
Κριτική από: Σπύρος Αλεξόπουλος, Hitech
Η ταινία Quadrophenia βασίστηκε στην ομώνυμη rock όπερα των Βρετανών The Who, που είχε κυκλοφορήσει σε διπλό LP το 1979. Πρόκειται για τη δεύτερη προσπάθειά τους για πάντρεμα των ηλεκτρικών εντάσεων του rock με την έντεχνη φινέτσα της όπερας, μετά την καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία του Tommy (1975). Η ιστορία του Quadrophenia είναι μια ιστορία ενηλικίωσης και αντιπαλότητας ανάμεσα σε δύο υποκουλτούρες ευρύτατα διαδεδομένες στη Βρετανία της δεκαετίας του '60. Από τη μία έχουμε τους mod: παιδιά της εργατικής τάξης που τους αρέσει να ντύνονται με στιλ, να κυκλοφορούν με βέσπες και να ακούν αμερικανική rhythm & blues και βρετανική pop/rock μουσική (στην κατηγορία αυτή τοποθετούνται και οι Who). Από την άλλη βρίσκουμε τους rocker: σκληρούς τυπάδες με δερμάτινα και μπότες, που ακούνε κλασικό αμερικανικό rock. Η σύγκρουση λαμβάνει χώρα στο Brighton, στα νότια παράλια της Αγγλίας, με υπόκρουση τα κιθαριστικά riff του Pete Townshend, το βροντώδες μπάσο του John Entwistle και τη ρυθμική ραχοκοκαλιά από τα ντραμς του Keith Moon, σε τραγούδια σπουδαία όσο το επικό "Love reign o'er me", το "Is it in my head?", το "5:15", το "The real me". Στο φιλμ αυτό πραγματοποιεί το κινηματογραφικό του ντεμπούτο και ο Sting, σε ρόλο κομψευόμενου mod που τα βράδια κάνει επίδειξη στα κλαμπ, αλλά τα πρωινά είναι υποχρεωμένος να εργάζεται ως γκρουμ σε ξενοδοχείο. Η έκδοση DVD περιοχής 2 κυκλοφόρησε στην Αγγλία και μεταφέρει αρκετά πιστά το πρωτότυπο σε ψηφιακή μορφή με εικόνα σε τετράγωνο πλαίσιο και ήχο stereo. Ελληνικοί υπότιτλοι δεν διατίθενται.
H TAINIA
ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ
18 Ιανουαρίου 2012
Οι 100 καλύτερες ταινίες. The best 100 movies ever.
Οι κριτικοί ταινιών Ρίσταρντ Κόρλις και Ρίτσαρντ Σίκελ συγκέντρωσαν και δημοσίευσαντις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το περιοδικό «Time Magazine» παρουσιάζει τις ταινίες που σημάδεψαν το χώρο του θεάματος και άλλαξαν τοκινηματογραφικό τοπίο. Η επιλογή των ταινιών από τους δύο έγκριτους κριτικούς ήταν αποτέλεσμασυστηματικής και πολύμηνης δουλειάς. Ο κατάλογος περιέχει ετερόκλητες ταινίες: απότο έργο «Casablanca» μέχρι το «The Fly» και από το «Finding Nemo» μέχρι το«Persona». Σκηνοθέτες όπως ο Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο ΡάινερΒέρνερ Φασμπίντερ, ο Τσάρλι Τσάπλιν, ο Κρίστοφ Κισλόφσκι, ο Λουίς Μπουνιουέλ, οΠέδρο Αλμοδοβάρ είναι μόνο μερικοί από τους δημιουργούς των καλύτερων ταινιών.Μία θέση στις 100 καλύτερες ταινίες κατέκτησε και η ελληνική ταινία «Το βλέμμα τουΟδυσσέα» (Ulysses’ Gaze) του σκηνοθέτη Θεόδωρου Αγγελόπουλου με πρωταγωνιστήτον Harvey Keitel. Οι κριτικοί γράφουν σχετικά: κάθε σκηνή, που μπορεί να διαρκέσει δύο, τρία ή δέκα λεπτά, είναι ένα μονοπλάνο, όπου το εκπαιδευμένο μάτι μπορεί ναανακαλύψει όλες τις πτυχές του δράματος σε κρυφές ματιές, σε σιωπές όταν δεν υπάρχει κάτι να πουν, σε γωνίες της οθόνης.Η ελληνική ταινία είναι η μοναδική της χώρας μας και επάξια κατετάγη στη λίστα με τις100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.«Time Magazine».
A - C
• Aguirre: the Wrath of God (1972)• The Apu Trilogy (1955, 1956, 1959)• The Awful Truth (1937)• Baby Face (1933)• Bande a part (1964)• Barry Lyndon (1975)• Berlin Alexanderplatz (1980)• Blade Runner (1982)• Bonnie and Clyde (1967)• Brazil (1985)• Bride of Frankenstein (1935)• Camille (1936)• Casablanca (1942)• Charade (1963)• Children of Paradise (1945)• Chinatown (1974)• Chungking Express (1994)• Citizen Kane (1941)• City Lights (1931)• City of God (2002)• Closely Watched Trains (1966)• The Crime of Monsieur Lange (1936)• The Crowd (1928 )
D - F
• Day for Night (1973)• The Decalogue (1989)• Detour (1945)• The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972)• Dodsworth (1936)• Double Indemnity (1944)• Dr. Strangelove: or How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)• Drunken Master II (1994)• E.T. The Extra-Terrestrial (1982)• 8 1/2 (1963)• The 400 Blows (1959)• Farewell My Concubine (1993)• Finding Nemo (2003)• The Fly (1986)
G – J
• The Godfather, Parts I and II (1972, 1974)• The Good, The Bad and The Ugly (1966)• Goodfellas (1990)• A Hard Day’s Night (1964)• His Girl Friday (1940)• Ikiru (1952)• In A Lonely Place
K - M
• Kandahar (2001)• Kind Hearts and Coronets (1949)• King Kong (1933)• The Lady Eve (1941)• The Last Command (1928 )• Lawrence of Arabia (1962)• Leolo (1992)• The Lord of the Rings (2001-03)• The Man With a Camera (1929)• The Manchurian Candidate (1962)• Meet Me in St. Louis (1944)• Metropolis (1927)• Miller’s Crossing (1990)• Mon oncle d’Amerique (1980)• Mouchette (1967)
N - P
• Nayakan (1987)• Ninotchka (1939)• Notorious (1946)• Olympia, Parts 1 and 2 (1938 )• On the Waterfront (1954)• Once Upon a Time in the West (1968 )• Out of the Past (1947)• Persona (1966)• Pinocchio (1940)• Psycho (1960)• Pulp Fiction (1994)• The Purple Rose of Cairo (1985)• Pyaasa (1957)
Q - S
• Raging Bull (1980)• Schindler’s List (1993)• The Searchers (1956)• Sherlock, Jr. (1924)• The Shop Around the Corner (1940)• Singin’ in the Rain (1952)• The Singing Detective (1986)• Smiles of a Summer Night (1955)• Some Like It Hot (1959)• Star Wars (1977)• A Streetcar Named Desire (1951)• Sunrise (1927)• Sweet Smell of Success (1957)• Swing Time (1936)
T - Z
• Talk to Her (2002)• Taxi Driver (1976)• Tokyo Story (1953)• A Touch of Zen (1971)• Ugetsu (1953)• Ulysses’ Gaze (1995)• Umberto D (1952)• Unforgiven (1992)• White Heat (1949)• Wings of Desire (1987)• Yojimbo (1961)
Bride Of Frankenstein. Η Μνηστή του Φρανκεστάιν (γνωστό και ως Η Νύφη του Φρανκεστάιν) (1935).
Μία απο τις μεγάλες ταινίες τρόμου και φαντασίας της δεκαετίας του ’30 η Νύφη του Φρανκενστάιν είναι πιο εντυπωσιακή αν και ισάξια με την πρωτότυπη ταινία που ο Γουέιλ γύρισε το 1931. Ωστόσο, έχει μερικές αξέχαστες στιγμές, έπως ο πρόλογος με την Έλσα Λάντσεστερ ως Μέρι Σέλεϊ, η σκηνή του τέρατος με τον ερημίτη που ψάχνει μια ανθρώπινη συντροφιά (από τις πιο ουσιώδεις απεικονίσεις της ταινίας), ή η αριστοτεχνικά σκηνοθετημένη σκηνή της δημιουργίας της νύφης προς το φινάλε. Με φοβερά σκηνικά, εντυπωσιακές ερμηνείες (καλύτερες απά την πρώτη ταινία) και φωτογραφία επηρεασμένη από τον εξπρεσιονισμό και με μια ιδιοφυή σκηνοθεσία που αφήνει χώρο ακόμα και για ρομαντισμό, καθώς και για χιούμορ σε μια ταινία που έχει νύξεις για την επιθυμία για αιώνια ζωή, αλλά και για την τρέλα και την υπερφιλοδοξία της επιστήμης, που οδηγεί σε καταστροφή.
Ο πρωταγωνιστής Colin Clive (1898-1937) πέθανε σε ηλικία 39 ετών από το αλκοόλ, 2 χρόνια μετά την ταινία. Μερικές ακόμα ταινίες του): Journey’s End (1930), Frankenstein (1931), Christopher Strong (1933 – σαπουνόπερα με την Κάθριν Χέμπορν), Jane Eyre (1934), Mad love (1935 – μυστηρίου του Καρλ Φροιντ), History is made at night (1937).
Η Bρετανίδα (όπως και όλο το καστ της Νύφης ηταν Βρετανοί) Valerie Hobson (1917-1998) γεννήθηκε στη Βόρεια Ιρλανδία και ηταν 17 ετών όταν συμμετείχε στο φιλμ. Μερικές ακόμα ταινίες της: Werewolf of London (1935), Drums (1938 – Ζολταν Κορντα), Clouds over Europe (1939 – Τιμ Γουίλαν), The spy in black (1939 – Μάικλ Πάουελ), Adventures of Tartu (1943), Great Expectations (1946 – Ντέιβιντ Λιν), Kind Hearts and Coronets (1949 – Ρόμπερτ Χάμερ), The Rocking Horse winner (1949 – Άντονι Πελισιέρ), The Promoter (1952 – Νιμ).
Κριτική από Γιώργο Παναγιωτάκη
Στα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο μεγάλων πολέμων, η επιστήμη γνώρισε αλματώδη εξέλιξη. Το γεγονός αυτό προκάλεσε στην κοινή σκέψη την ανησυχία μήπως ο άνθρωπος ύψωσε τόσο το ανάστημά του, ώστε να κινδυνεύει πια από τη θεϊκή μήνιν. Η ήδη πανίσχυρη αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία δεν άργησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση. Έτσι, μια νέα κατηγορία ταινιών έκανε την εμφάνισή της: οι ταινίες με ήρωες παράφρονες ή, το λιγότερο, μονομανείς επιστήμονες. Οι πράξεις των λευκοντυμένων και συνήθως αναμαλλιασμένων αυτών προσώπων ήταν ο ορισμός της ύβρεως. Αλλος ήθελε να δημιουργήσει ζωή από το θάνατο, άλλος να μετατρέψει ζώα σε ανθρώπους, άλλος να αντικαταστήσει τους εγκεφάλους δύο προσώπων και άλλος, απλώς, να γίνει αόρατος. Προσπαθούσαν με άλλα λόγια να εξισωθούν με το Θεό και, μοιραία, προκαλούσαν τη νέμεση. Από τους πρώτους διδάξαντες ήταν ένας Βρετανός, ονόματι James Whale. Μεγαλωμένος μέσα στη φτώχεια, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου αιχμάλωτος σε ένα γερμανικό στρατόπεδο. Με το τέλος του πολέμου, δούλεψε ως καρτουνίστας και έπειτα ως ηθοποιός. Κάποια στιγμή μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έγινε ένας από τους πολλούς Ευρωπαίους που σημάδεψαν με την παρουσία τους τον αμερικανικό κινηματογράφο. H πρώτη του ταινία ήταν ένα μελόδραμα, το «Τέλος του Ταξιδιού». Οι υπεύθυνοι της Universal κυρίαρχης εταιρείας εκείνα τα χρόνια στο είδος των ταινιών τρόμου αναγνωρίζοντας με την πρώτη ματιά το σπάνιο ταλέντο του, έσπευσαν να δώσουν την εν λευκώ συγκατάθεσή τους για όποιο σχέδιο είχε στο μυαλό του. Αυτός επέλεξε να μεταφέρει στην οθόνη ένα από τα αριστουργήματα της εποχής του ρομαντισμού, τον «Frankenstein» της Mary Shelley.
Κριτική από κινηματογραφική ομάδα Κ.Ο.Π.Ι.
Μια από τις καλύτερες διασκευές μυθιστορήματος στην επονομαζόμενη «χρυσή εποχή» του φανταστικού κινηματογράφου ήταν το Frankenstein του 1931, σε σκηνοθεσία του σοφιστικέ Άγγλου, Τζέιμς Χουέιλ. Τόση επιτυχία είχε η ταινία, που τέσσερα χρόνια αργότερα η Universal, η εταιρεία που γύρισε το Frankenstein, να επιδιώξει να δώσει μια συνέχεια στην ταινία: το The Bride of Frankenstein.
Από τα πρώτα κιόλας πλάνα, με την θύελλα στον πύργο, ο Χουέιλ επιβάλλει μια σκοτεινή, παγωμένη ατμόσφαιρα, η οποία κυριαρχεί σε ολόκληρη την ταινία. Με λιγοστή, μα πάντα εύστοχη και υποβλητική, μουσική και σωστά τοποθετημένο χιούμορ, ο σκηνοθέτης κατάφερε όχι μόνο να ανανεώσει το μύθο του τέρατος, αλλά και να ξεπεράσει την προηγούμενη ταινία του.
Τοποθετώντας το τέρας στο κέντρο της ιστορίας, ο Χουέιλ πετυχαίνει μια ομοιογένεια και μια αξεπέραστη δύναμη: όπως και στον αρχικό Frankenstein, αντλεί από τον γερμανικό εξπρεσιονισμό για να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα τρόμου και απειλής που κυριαρχεί στην ταινία. Στα πρώτα πλάνα, η φυγή του τέρατος στο νερό, ενώ το κυνηγούν οι χωρικοί με δάδες στα χέρια, είναι δοσμένη μέσα από ένα δάσος χαρακτηριστικά εξπρεσιονιστικό. Τα μεγάλα, ευρύχωρα, ψηλοτάβανα και φωτισμένα μόνο από κεριά δωμάτια που παρουσιάζονται κατά την διάρκεια της ταινίας, το τεράστιο, επιβλητικό, σκοτεινό εργαστήρι, όπου ετοιμάζεται η δημιουργία της μνηστής, ακόμα και η εμφάνιση της τελευταίας, με το μακρύ, κάτασπρο φόρεμά της και την κόμμωση που παραπέμπει στην Νεφερτίτη – όλα αποτελούν κατά γράμμα εφαρμογή των διδαχών της γερμανικής σχολής και όλα δένουν τέλεια με την αλλόκοτη, εντυπωσιακή μουσική του Φραντς Γουάξμαν.
Σημαντικό στοιχείο στην επιτυχία της ταινίας είναι και οι ερμηνείες των ηθοποιών, με επικεφαλής τον Μπόρις Κάρλοφ, συμπατριώτη του Χουέιλ και μέχρι τότε καρατερίστα σε διάφορες ταινίες, που έφτιαξε ένα συμπαθητικό, αξιολύπητο στην μοναξιά του, τέρας, το οποίο αναζητά την κατανόηση και την φιλία, αλλά και την γυναικεία συντροφιά, πράγματα τα οποία του αρνείται ο δημιουργός του και είναι στην βάση της σύγκρουσης.
Το στιλ, η πλαστικότητα των εικόνων, η όλη ατμόσφαιρα, το καλογραμμένο, με ώριμους διαλόγους σενάριο, οι ερμηνείες και η θαυμάσια ηχητική υπόκρουση κάνουν το The Bride of Frankenstein όχι μόνο μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου μιας εποχής στην οποία το είδος άκμαζε και πολλά τέρατα (όπως ο δράκουλας, η μούμια και ο λυκάνθρωπος) πήραν σάρκα και οστά, αλλά και μια από τις καλύτερες Χολιγουντιανές ταινίες της δεκαετίας του ’30 εν γένει. Πρόκειται για μια πανηγυρική κορύφωση σε έναν μύθο τον οποίο γέννησε το 1816 η Μαίρη Σέλεϊ, μια νύχτα με καταιγίδα στην Ελβετία, την οποίαν το ζεύγος Σέλεϊ πέρασε σε μια βίλα μαζί με τον Λόρδο Βύρωνα και τον γιατρό και βιογράφο του, Τζον Πολίντορι.
πηγή 1
πηγή 2
πηγή 3
πηγή 4
ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ SOUNDTRACK ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Σύνθεση Μουσικής: Franz Waxman
Εκτέλεση Μουσικής: Κenneth Alwyn, The Westminster Philharmonic Orchestra
Είδος Ταινίας: Τρόμου, 1935
Έτος Κυκλοφορίας του CD: 1993 (πρώτο εξώφυλλο), 2003 (δεύτερο εξώφυλλο)
Αν σκεφτείτε ότι η ταινία αναφέρεται συχνότατα ως η καλύτερη ταινία γοτθικού τρόμου στην ιστορία του σινεμά, τότε ελάχιστα περιθώρια μένουν για να παινέψει κανείς τo δημιούργημα του James Whale. H εμφάνιση του Βοris Karloff στο ρόλο του τέρατος είναι από τις λίγες φιγούρες τρόμου που έχουν αποτυπωθεί τόσο ανεξίτηλα στο θεατή καθ’ όλη τη διάρκεια των 75 χρόνων ζωής της ταινίας “Τhe Bride of Frankenstein” (1935). Υπεύθυνος γι’ αυτό είναι ένας από τους κορυφαίους μουσικούς του παλιού Hollywood, ο Franz Waxman. Ο συνθέτης που έθεσε τις βάσεις στη μουσική των ταινιών τρόμου, βάσεις που σήμερα θεωρούνται παγιωμένες τεχνικές. Πρωτεργάτης της πληθωρικής παρουσίας της μουσικής σε ταινία τρόμου και της χαρακτηριστικής ταύτισης μουσικών θεμάτων με τους ήρωες που δρουν στο κινηματογραφικό πανί. Καθιερώνει πρωτόγνωρες τεχνικές στο χειρισμό της ορχήστρας με απώτερο σκοπό την ανατριχίλα του θεατή, όπως είναι το τρέμολο στα βιολιά (η τέλεια μουσική ενσάρκωση του πραγματικού τρέμουλου που νιώθει κάποιος που φοβάται). Οι δυσαρμονίες του Waxman καταφέρνουν να σκιαγραφήσουν ένα ζοφερό περιβάλλον που προκαλεί αναστάτωση στο θεατή. Η παρουσία εκκλησιαστικού οργάνου δίνει μια επιβλητική, αρρωστημένη θρησκευτική κατάνυξη στα γεγονότα. Η ιδέα της χρήσης κρουστών με σταθερό τέμπο, στις σκηνές της δημιουργίας της νύφης, παραπέμπει στον κτύπο της καρδιάς της και αποτελεί ευφάνταστο μουσικό εφέ, αποτέλεσμα του ενστίκτου που διέκρινε το συνθέτη. Το ότι το soundtrack του “The Bride of Frankenstein” εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να προκαλεί εφίδρωση στις παλάμες, να επιταχύνει τους παλμούς της καρδιάς και να μας στριμώχνει στο κάθισμα, είναι ενδεικτικό της λαμπρής του υστεροφημίας. Aπό τη βαριά υπογραφή ενός από τους πιο σημαντικούς συνθέτες του παλιού Hollywood, του Franz Waxman, σε μια υποδειγματική επανεκτέλεση από το μαέστρο Kenneth Alwyn με την αρωγή της Westminster Philharmonic Orchestra, με μεγαλύτερη ορχήστρα σε σχέση με την αυθεντική εκτέλεση και βέβαια λαμπρό ήχο. Δε θέλετε να ξέρετε την ποιότητα του ήχου από την ηχογράφηση του 1935! Η διαφορά της πρώτης κυκλοφορίας από τη δεύτερη, με το κόκκινο εξώφυλλο, έχει να κάνει με μεταγενέστερη κυκλοφορία της ίδιας ηχογράφησης, στην οποία προστέθηκαν επιπλέον κομμάτια μουσικής από άλλες ταινίες του Franz Waxman. Και στις δύο κυκλοφορίες υπάρχει ένα μπόνους κομμάτι με μια σουίτα από την ταινία “The Invisible Ray” (1936), που επιμελήθηκε ο Waxman.
Τracklist (κυκλοφορία του 1993):
01. The Bride of Frankenstein – Main Title (1:24)
02. Prologue – Menuetto and Storm (3:52)
03. Monster Entrance (2:14)
04. Processional March (2:16)
06. Bottle Sequence (2:13)
07. Female Monster Music – Pastorale – Village – Chase (4:30)
08. Crucifixion – Monster Breaks Out (3:11)
09. Fire in the Hut – Graveyard (2:07)
10. Dance Macabre (2:09)
11. The Creation (10:14)
12. The Tower Explodes and Finale (3:10)
13. The Invisible Ray Suite (5:54)
Τracklist (κυκλοφορία του 2003):
01. Main Title (1:24)
02. Prologue/Menuetto and Storm/Monster Entrance (6:05)
03. Processional March (2:16)
05. Bottle Sequence (2:13)
06. Female Monster/Pastorale/Village Chase/Crucifixion (7:40)
07. Fire in the Hut/Graveyard (2:07)
08. Danse Macabre (2:09)
09. The Creation/The Tower Explodes/Finale (13:22)
10. The Invisible Ray – Suite (5:54)
11. Prince Valiant – Suite (10:00)
12. Suspicion – Prelude/Sunday Morning (4:40)
13. Rebecca – Suite (7:07)
14. Taras Bulba – The Ride to Dubna (4:55)
πηγή
12 Ιανουαρίου 2012
Η τιμή και το χρήμα σε κινηματογραφική απόδοση!
Μια ιστορία αγάπης μεταξύ δύο νέων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, στην Κέρκυρα του 1900.
"Η τιμή της αγάπης", βασισμένη στο μυθιστόρημα "Η τιμή και το χρήμα" του Κωνσταντίνου Θεοτόκη είναι ένα δράμα εποχής με έντονα στοιχεία κοινωνικής κριτικής κυρίως σε σχέση με την τάξη και το φύλο.
Της Τ. Μαρκετάκη από το 1984.
Μουσική από την αγαπημένη Ελ. Καραϊνδρου. Ερμηνεύει η Δ. Γαλάνη.
Απολαύστε την ταινία
Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Dimιtris | Myspace Video
1 Ιανουαρίου 2012
Μια υπέροχη ζωή - Η χριστουγεννιάτικη ταινία που βλέπουν δεκαετίες οι Αμερικανοί
Μια υπέροχη ζωή από tvxorissinora
«Κανείς δεν είναι φτωχός όταν έχει κοντά του άτομα που τον αγαπάνε». Αυτή η απλή αλλά τόσο ουσιαστική σκέψη αποτελεί την έμπνευση για την πιο αισιόδοξη ταινία όλων των εποχών. Όταν όλα φαίνεται να πηγαίνουν στραβά, ένας τριαντάχρονος ήρωας σκέφτεται να αυτοκτονήσει, για να σωθεί τελικά από έναν ηλικιωμένο φύλακα άγγελο που τον κάνει να δει τις θετικές πλευρές της υπέροχης ζωής του. Ο Φρανκ Κάπρα σκηνοθετεί μια αριστουργηματική και πάντα επίκαιρη ταινία, που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά.
Ο Τζορτζ Μπέιλι (Τζέιμς Στιούαρτ, στην καλύτερη ερμηνεία της ζωής του) είναι ένας καλόκαρδος, συμπονετικός άνθρωπος που νοιάζεται πάντα για τους συνανθρώπους του. Την παραμονή των Χριστουγέννων ο Μπέιλι απογοητευμένος και πιεσμένος από οικονομικά χρέη είναι έτοιμος να θέσει τέλος στη ζωή του. Τότε εμφανίζεται ο φύλακας-άγγελός του για να δείξει στον Μπέιλι πόσο πολύτιμος είναι για τη ζωή πολλών ανθρώπων και ότι αξίζει πολλά περισσότερα από όσο ο ίδιος νομίζει.
Η ταινία παρότι ήταν υποψήφια για 5 Όσκαρ μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία και Ά Ανδρικού ρόλου, δεν κατάφερε να έχει ανάλογη εμπορική επιτυχία. Μέσα σε όλα τα προβλήματα που αντιμετώπισε ήταν και το FBI και συγκεκριμένα η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών που την χαρακτήρισε ως «μεταφέρουσα φιλο-κουμουνιστικά μηνύματα» καθώς απεικονίζει τον ήρωα της ταινίας να προσφέρει τα πάντα στην κοινότητα που ζει και ταυτόχρονα τον τραπεζίτη ως τσιγκούνη και φιλοχρήματο.
Για την ακρίβεια, στην πορεία του χρόνου η ταινία σχεδόν ξεχάστηκε. Όταν όμως στα τέλη της δεκαετίας του '50 ξεκίνησε η προβολή της στην αμερικάνικη τηλεόραση, άρχισε και πάλι να ανεβαίνει τα σκαλιά της δημοσιότητας. Από τις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν έληξε το copyright, η ταινία ανέβηκε κατακόρυφα. Σήμερα θεωρείται μια από τις κλασσικότερες ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου (το αμερικανικό ινστιτούτο την κατατάσσει στην 11η θέση) και η ταινία που βλέπουν σχεδόν κάθε Χριστούγεννα οι Αμερικανοί.
Η υπόθεση βασίστηκε στο διήγημα του Φίλιπ Βαν Ντόρεν Στερν «Το καλύτερο δώρο» και μέχρι το σενάριο να πάρει την τελική του μορφή γνώρισε αρκετές φάσεις επεξεργασίας και αλλαγών. Τη συνολική ευθύνη του σεναρίου είχε το διάσημο ζευγάρι των Φράνσις Γκούντριτς, Άλμπερτ Χάκετ με τη βοήθεια σε κάποιες σκηνές του Τζο Σουέρλιγκ υπό το άγρυπνο βλέμμα του σκηνοθέτη. Ωστόσο, η τελική μορφή διέθετε και στοιχεία της οξείας γραφής του Ντάλτον Τρούμπο, ο οποίος δεν αναφέρεται στους συνδημιουργούς παρότι στην πρώτη περίοδο προβολής της ταινίας δεν είχαν αρχίσει τα προσωπικά του προβλήματα με την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών.
πηγή
M - Ο Δράκος του Ντίσελντορφ (1931)
tvxs.gr | "M" - Ο δράκος του Ντίσελντορφ από tvxorissinora
Όσο κι αν το άκουσμα του ονόματος Fritz Lang παραπέμπει τους περισσότερους στο φουτουριστικό δυστοπικό παραμύθι «Μετρόπολις», αυτός εδώ ο «Δράκος» θα είναι το αξεπέραστο αριστούργημα του. H πρώτη ομιλούσα ταινία του μεγάλου Γερμανού δημιουργού είναι η ταινία που εισήγαγε το θέμα της εγκληματικής παθολογίας. Μετά από ένα ειδεχθές σεξουαλικό έγκλημα, ένας κατά συρροήν ψυχοπαθής δολοφόνος (ο πρώτος serial killer του παγκόσμιου σινεμά), o Hans Beckert τρομοκρατεί το Βερολίνο. Σκοτώνει νεαρά κορίτσια, ενώ σφυρίζει τον αγαπημένο του σκοπό- τον “Peer Gynt” του Γκρηγκ. Δύο παράλληλες έρευνες διενεργούνται- η μία από την αστυνομία και η άλλη -η περισσότερο αποτελεσματική- από τους ανθρώπους του υποκόσμου. Με αυτήν την αφορμή ο Lang στήνει ένα φρικιαστικό πορτρέτο μιας χώρας έντρομης, που με απόλυτη φυσικότητα έχει ανοίξει την αγκαλιά της στον Χίτλερ. Θαυμάστε την αρχιτεκτονική των χώρων, την ιδιοφυή υπόνοια της βίας εκτός κάδρου, τους εξπρεσιονιστικούς φωτισμούς και τελικά την κορυφαία σκηνή του λαϊκού δικαστηρίου. Στο “Μ” τα πράματα δεν είναι όπως φαίνονται. Από την πρώτη ακόμα σεκάνς, στην οποία μια παρέα παιδιών τραγουδούν ένα μάλλον τρομακτικό παιδικό τραγουδάκι, ο Lang χρησιμοποιεί τον ήχο για να κλονίσει την αυθεντία της εικόνας. Η μικρή μελωδία του Γκρηγκ γίνεται εφιαλτική στα χείλη του Δολοφόνου και ο ήχος -σε βάρος της εικόνας- αποκτά προνόμια. Ο ήχος στην ταινία αυτή παίζει κεντρικό ρόλο, δημιουργώντας ένα απειλητικό σύμπαν που εκτείνεται και εκτός της οθόνης. Ο τίτλος «Μ» βγαίνει από τη λέξη “Mörder” που στα γερμανικά σημαίνει Δολοφόνος. Το φιλμ μεταφέρει εκπληκτικά τον παλμό μίας τυπικής γερμανικής αστικής κοινωνίας, η οποία λίγο πριν το ξέσπασμα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, απόλυτα αποστειρωμένη από κάθε προμήνυμα του επερχόμενου ναζιστικού εφιάλτη, βρίσκεται σε κατάσταση συναγερμού. Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο πρωταγωνιστής Peter Lorre, κυριολεκτικά δημιούργησε σε κινηματογραφικό επίπεδο, με αυτή τη διεισδυτική του σπουδή τον ίδιο τον ρόλο του ψυχοπαθούς serial killer. Ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που ο ίδιος κληροδότησε με την ασφυκτικά ρεαλιστική, σχεδόν νατουραλιστική του ερμηνεία, διακρίνονται ευκρινώς σε μετέπειτα αριστουργήματα του είδους, όπως το Ψυχώ. Η περισσότερο ενδιαφέρουσα όμως πλευρά της συγκεκριμένης ταινίας έγκειται στο γεγονός πως ο κεντρικός ήρωας της ταινίας, ο Δράκος, «απασχολεί» σημαντικά μικρό αριθμών πλάνων. Η προσέγγιση γίνεται με μεγάλη φειδώ, σχεδόν «τρομαγμένα». Ο θεατής παίρνει ακριβώς όσα είναι απαραίτητα, προκειμένου να γιγαντωθεί μέσα του η ανησυχία και ο φόβος. Τα κίνητρα, οι μέθοδοι, οι σκέψεις μένουν καλά κρυμμένα πίσω από πολλαπλά σύννεφα επιτηδευμένων σεναριακών υπεκφυγών. Όλα αυτά μέχρι την τελική σκηνή απολογίας του Δράκου, μπροστά στο ιδιόρρυθμο «λαϊκό δικαστήριο», οπού αποκαλύπτεται το εύρος της εσωτερικής του πάλης με την άλλη πλευρά, την Σκοτεινή. Η βουτιά στην νοσηρή του αντίληψη είναι ακαριαία, μη αναστρέψιμη και δίχως ανάσα. Η αλήθεια του τινάζει σαν γυμνό καλώδιο τις συνειδήσεις των ακροατών (εντός και εκτός οθόνης) και ανατρέπει με το αναγκαίο θράσος κάθε ισορροπία καλού και κακού, σωστού και λάθους, σε μία κοινωνία που φαίνεται να βυθίζεται προοδευτικά στην απόλυτη ηθική συσκότιση. Λίγα χρόνια αργότερα ο Lang αυτοεξορίστηκε στη Γαλλία και από εκεί στις ΗΠΑ και το Hollywood, εκδηλώνοντας απροκάλυπτα την αποστροφή του προς το επεκτεινόμενο ναζιστικό καθεστώς.
30 Δεκεμβρίου 2011
«π» - ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΜΟΝΗ
«π» από tvxorissinora
Τα μαθηματικά είναι η γλώσσα της φύσης.
Τα πάντα γύρω μας μπορούν να απεικονιστούν και να κατανοηθούν με αριθμούς.
Αν οποιοδήποτε σύστημα απεικονιστεί με αριθμούς, πρότυπα μορφήματα (patterns) ανακύπτουν. Άρα, παντού στη φύση υπάρχουν πρότυπα. Στο χρηματιστήριο;
Η υπόθεσή μου: στη χρηματιστηριακή αγορά υπάρχει ένα πρότυπο, και βρίσκεται μπροστά στα μάτια μου...
Ο Μαξ Κοέν, ένας ευφυής μαθηματικός που ακροβατεί ανάμεσα στα δισδιάκριτα όρια της ευφυΐας και της τρέλας, τα τελευταία δέκα χρόνια προσπαθεί να ξεκλειδώσει τον μυστικό κώδικα που διέπει το υλικό και άυλο σύμπαν. Καθώς πλησιάζει στη λύση, το χάος κατακλύζει τον κόσμο γύρω του. Κλεισμένος στο διαμέρισμά του στη Νέα Υόρκη, αποκομμένος απ' τον έξω κόσμο δουλεύει μέρα νύχτα στον «Ευκλείδη», τον χειροποίητο υπολογιστή του, ψάχνοντας να φτάσει στη λύση του μυστηρίου που κρύβεται πίσω απ' τον αριθμό που εκφράζει το λόγο της περιφέρειας ενός κύκλου με τη διάμετρό του, τον αριθμό «π».
Ταλαντευόμενος στο χείλος του γκρεμού της ψυχικής του υγείας, πρέπει να διαλέξει μεταξύ τάξης και χάους, ιερού και βλάσφημου, γνώσης και αγνοίας και να αποφασίσει αν μπορεί να αντιμετωπίσει την επιβλητική δύναμη της ανακάλυψης του. Διαπιστώνει ότι η έρευνά του δεν έχει μείνει όσο μυστική θα ήθελε. Καταδιώκεται από μια χρηματιστηριακή εταιρεία της Wall Street και μια παραθρησκευτίκη ομάδα που αναζητεί το πραγματικό όνομα του Θεού, ένα όνομα με 216 χαρακτήρες, ακριβώς τον αριθμό που πιστεύει ότι έχει συναντήσει στη δική του έρευνα.
Καταβεβλημένος από φόβο και με την κατάστασή του να επιδεινώνεται συνεχώς, αρχίζει να χάνει το μυαλό του. Θέλοντας να φτάσει μέχρι το τέλος, συνεχίζει την έρευνά του παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει ο μοναδικός φίλος του και πρώην μέντοράς του να τον πείσει να κάνει πίσω.
Η πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του Ντάρεν Αρονόφσκι αποτελεί ένα ψυχολογικό θρίλερ μια εξερεύνηση πάνω στο θέμα της εμμονής. Όπως τόσες εξαιρετικές δημιουργίες του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου πραγματοποιήθηκε με μοναδική χρηματοδότηση δωρεές των 100 δολαρίων από φίλους και συγγενείς στους οποίους ο σκηνοθέτης υποσχέθηκε να πληρώσει στον καθένα 150 δολάρια αν η ταινία είχε κερδοφορία, διαφορετικά θα υπήρχε η ηθική ανταμοιβή της αναγραφής των ονομάτων τους στους τίτλους τέλους.
Ο προϋπολογισμός έφτασε περίπου στα 60.000 δολάρια και μετά την πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Σάντανς(Sundance) του 1998, που οδήγησε στην αποθέωση της ταινίας και στο βραβείο σκηνοθεσίας για τον Αρονόφσκι, αγοράστηκε για ένα εκατομμύριο δολάρια. Το «π» κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους λίγους μήνες αργότερα με επαινετικά σχόλια από κριτικούς και περισσότερα από τρια εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις.
πηγή
23 Δεκεμβρίου 2011
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΟΦΟΚΛΗ- ΤΑΙΝΙΑ (Ειρήνη Παππά)
Ταινία διάρκειας: 1:24:10
Τραγωδία του Σοφοκλή Σενάριο, σκηνοθεσία και μετάφραση αρχαίου κειμένου: Γιώργος Τζαβέλλας, Μουσική Αργύρης Κουνάδης. Πρωταγωνιστές: Ειρήνη Παππά, Μάνος Κατράκης, Μάρω Κοντού, Νίκος Καζής, Ίλυα Λιβυκού, Θεόδωρος Μορίδης, Γιάννης Αργύρης, Βύρων Πάλλης, Τζαβαλάς Καρούσος
Τραγωδία του Σοφοκλή Σενάριο, σκηνοθεσία και μετάφραση αρχαίου κειμένου: Γιώργος Τζαβέλλας, Μουσική Αργύρης Κουνάδης. Πρωταγωνιστές: Ειρήνη Παππά, Μάνος Κατράκης, Μάρω Κοντού, Νίκος Καζής, Ίλυα Λιβυκού, Θεόδωρος Μορίδης, Γιάννης Αργύρης, Βύρων Πάλλης, Τζαβαλάς Καρούσος
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ- ΤΑΙΝΙΑ
"Η Τέχνη της Βιβλιοδεσίας"
Διάρκεια ταινίας: 18,43 λεπτά
Κείμενα / Αφήγηση: Νίκη Τσιρώνη, Μπάμπης Λέγγας
Σκηνοθεσία: Άκης Χατζηαντωνίου
Παραγωγή: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΙΒΛΙΟΔΕΣΙΑΣ – ΜΠΑΜΠΗΣ ΛΕΓΓΑΣ
Τεχνικές απαιτήσεις: Windows Media Player 9.0 ή μεγαλύτερο και σύνδεση στο Διαδίκτυο με ADSL.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
