Μάθηση χωρίς σκέψη είναι χαμένος κόπος. Σκέψη χωρίς μάθηση είναι κίνδυνος. Κομφούκιος*
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
- Αρχική σελίδα
- Ταινίες
- Ντοκιμαντέρ
- Καλλιτεχνικά / Εκπαιδευτικά
- Οικολογία
- Φωτογραφία
- Δικαιώματα των Ζώων
- Περιβαλλοντική Εκπαίδευση
- Η ελληνική ως ξένη γλώσσα
- Δραματοθεραπεία
- Online Περιοδικά
- Διαδικτυακές διαλέξεις
- Εκπαιδευτικά Project
- Ψηφιακές Βιβλιοθήκες
- Μουσεία / Γκαλερί
- Street Art
- Εκθέσεις-Εκδηλώσεις
- Visual Research
- Απόψεις
- Κριτικοί Εκπαιδευτικοί Αναστοχασμοί
- BLOG 2
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σύγχρονοι λογοτέχνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σύγχρονοι λογοτέχνες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
30 Ιουλίου 2012
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΣΗ ΚΙ ΟΙ ΓΥΑΛΙΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Του Φώτη Κόντογλου
Ύστερα ἀπὸ πολλὴ ἀπαντοχή, ἦρθε τέλος πάντων ἡ ἄνοιξη. Ἄρχισε ἡ γλυκύτητα τοῦ καλοκαιριοῦ. Ἥλιος! Χαρὰ Θεοῦ! Ὅλα εἶνε χαρούμενα, ὁ οὐρανός, ἡ στεριά, ἡ θάλασσα, τὰ βουνά, τὰ δέντρα, τὰ ζῶα, τὰ πουλιά, οἱ ἄνθρωποι. Ἀκόμα κ᾿ οἱ ἄψυχες καὶ ψυχρὲς πέτρες σὰν νὰ μιλοῦνε, σὰν νὰ τραγουδοῦνε ἀπὸ χαρά. Τώρα δὲν ὑπάρχει κανένα ἄψυχο. Εὐχαριστοῦνε τὸν ζωοδότη ποὺ τοὺς δίνει τὴ ζωή, γιὰ νὰ χαίρουνται. Εὐχαριστοῦμε κ᾿ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τὸν Χριστὸ ποὺ ἀναστήθηκε, γιὰ τὸ μεγάλο δῶρο τῆς ζωῆς ποὺ μᾶς χάρισε καὶ γιὰ τὴ φλέβα τῆς χαρᾶς ποὺ ἀναβρύζει μέσα στὴν καρδιά μας, κ᾿ εὐφραινόμαστε ἀπὸ τὴν θαυμαστὴ πλάση του, μαζὶ μ᾿ ὅλα τὰ πλάσματά του. Σήμερα, σὰν νὰ μεταμορφωθήκαμε ὅλοι σὲ Ἀγγέλους, καὶ δοξολογοῦμε τὸν Κύριο, ποὺ εἶπε στὸν Ἰώβ: «Τὸν καιρὸ ποὺ γινήκανε τὰ ἄστρα, μὲ ὑμνήσανε μὲ τὶς φωνές τους ὅλοι οἱ Ἄγγελοί μου». Τώρα, τὸν ὑμνοῦν ὄχι μοναχὰ οἱ Ἄγγελοι, ποὺ τότε μονάχα ἐκεῖνοι εἴχανε πλασθῆ, ἀλλὰ κ᾿ οἱ ἄνθρωποι, κι᾿ ὅσα ἄλλα πλάσματα, πλασθήκανε ὕστερα ἀπὸ τοὺς Ἀγγέλους.
19 Ιουλίου 2012
ΕΛΕΝΗ ΞΕΝΟΥ «Μέσα από τις ιστορίες των άλλων μαθαίνεις καλύτερα τη δική σου»
Συνειδητοποιώντας από μικρή πως ο καθένας ζει την πραγματικότητα μέσα από τα δικά του μάτια απέκτησε την αυθεντική περιέργεια να αναζητεί πάντα μιαν ενδιαφέρουσα ιστορία, ένα μικρό διήγημα, πίσω από κάθε άνθρωπο που κάθεται απέναντί της.
Τη συνάντησα ένα απριλιάτικο μεσημέρι. Για την ακρίβεια μια μέρα πριν τα γενέθλιά της. Καθίσαμε στο χαλί του υπέροχου σπιτιού της, στην παλιά Λευκωσία, και ξεφυλλίσαμε τις σελίδες της ζωής της, όπως είχα κάνει λίγες μέρες πριν όταν πήρα στα χέρια μου το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «ΥΓ. Γεννήθηκα έναν Απρίλη». Ένα είναι σίγουρο: Η Ελένη σε συνεπαίρνει με τη γραφή και το λόγο της. Γιατί όση ώρα την ακούς να μιλά ή διαβάζεις τα κείμενά της οι εικόνες που ξεπροβάλλουν μπροστά σου, σου ξυπνούν ξεχασμένα συναισθήματα και ευαισθησίες.
ΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥΛΒΙΑ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
